پایان ضیافت چهارم و میزبانی بعدی

ضیافت چهارم نیز با حضور میهمانان عزیز که با حضور گرمشان دعوت این وبلاگ را پذیرفتند به پایان رسید. هر چند لذت این چند هفته در کنار هم بودن فراموش نشدنی است و مثل همه خداحافظیهای ایرانی برای خداحافظی نهایی این دست و آن دست می کنیم اما به هر حال باید این حرکت را ادامه داد و بار دیگر میهمان میزبان عزیز دیگری شویم و دوباره انجا با هم تجدید دیدار کنیم.
اگر در ضیافت اول هنوز با هم رودربایستی داشتیم و هنوز خیلی خودمانی نشده بودیم فکر می کنم رفته رفته و بخصوص در این ضیافت چهارم دیگر خجالتها را کنار گذاشته و هم ر ابا اسم کوچک صدا می زنیم. راحت تر نظرات هم را نقد می کنیم. با برخی دیدگاهها مخالفت می کنیم و برای بهتر شدن و تکمیل آنها پیشنهادات سازنده می دهیم.

اگر در این میهمانی چای کسی دیر شد یا تازه دم و کهنه جوش نبود باید میزبان نسبتا خجالتی و کم تجربه را ببخشایید. اگر حرفی زده شد که باعث رنجشتان شد و یا سو تفاهماتی را موجب گردید نیز بر این حقیر را ببخشایید.

دوست عزیزم علیرضا (وبلاگ S a m e O l d F e a r s ) پیشنهاد جالبی داشت که فکر می کنم باید با شما در میان بگذارم. از آنجا که ضیافتها رفته رفته دارد سر و شکل می گیرد و ما هر دو ماه داریم به یک آرشیو خوب از مطالب مختلف دست پیدا می کنیم شاید بد نباشد که وبلاگی جداگانه به شکل یک دو ماهانه الکترونیکی مثل این ماهنامه هزارتو تهیه کنیم و هر بار که ضیافتی تمام می شود تمام لینکهای آن را با موضوع ویژه اش در این مجله مجازی قرار دهیم. برای عنوان ان هم دوستان می توانند نظر دهند. مثلا ضیافت سرای معماری یا هر عنوانی.

اما برای میزبانی بعدی از آنجا که قبلا قرار بود میزبان دوستمان نصیر (وبلاگ طرح نوشته) باشیم و به دلیل سفر ایشان به ایران این وظیفه به اینجانب محول شد اگر ایشان بپذیرند ضیافت پنجم معماری را همگی در خدمت ایشان باشیم. از انجا که قرار بر این بود که موضوع بعدی هر ضیافت با یک فاصله یک ماهه اعلام شود ضیافت بعدی را در سال آتی در خدمت نصیر هستیم. لذا پیشاپیش عید سعید نوروز زا نیز به همگی شما عزیزان تبریک می گویم. بدیهی است خرج میهمانی بعدی هم روی دست نصیر می افتد چون باید به فکر سفره هفت سین و عیدی و .. نیز باشد :))

در خاتمه جا دارد از دو دوست عزیزی که افتخار میزبانی شان را نداشتیم یادی بکنیم. خشایار عزیز (طرح و شهر) که چند وقت پیش تولد یک سالگی وبلاگش بود و نیز پیشکسوت وبلاگ نویسی بهرام هوشیار یوسفی که چند وقتی است نمی نویسد.

پایدار باشید